Rzeźbili w glinie

Turniej jest organizowany przez Mosińskie Stowarzyszenie Kulturalno-Oświatowe (prezes Małgorzata Witt) oraz Mosiński Ośrodek Kultury.
Prace oceniało profesjonalne jury w nastepujących kategoriach wiekowych: „szkoły podstawowe”, „gimnazja”, „szkoły ponadgimnazjalne”, „dorośli”  i “opiekunowie”.
Tematem tegorocznego konkursu był kosmos. Materiałem rzeźbiarskim jak zawsze glina szamotowa. Konkurs nawiązuje do bogatej tradycji ceramicznej w Mosinie. Bogate pokłady iłów trzeciorzędowych w rejonie Góry Pożegowskiej były zapleczem surowcowym dla mosińskich cegielni. Dawny teren kopalni – to dzisiejsze Glinianki – urokliwe miejsce ze zbiornikami wodnymi z miejscem do kąpieli i wieżą widokową.glina-2

Turniej był doskonale zorganizowany – wyrazy uznania dla p. Małgorzaty Witt i p. Joanny Janeckiej-Rembowskiej oraz p. Marka Dudka – dyrektora MOK.
Powstało wiele interesujących prac. Można je obejrzeć w holu Mosińskiego Ośrodka Kultury (wejście od strony banku – parter).
Szkoda, że nie da się ich utrwalić i wkrótce ulegną zniszczeniu. Mosiński Ośrodek Kultury nie ma bowiem pieca do wypalania gliny. Zabiega o środki zewnętrzne na jego zakup.


Z historii Mosiny…

Zakłady Ceramiczne Maksymiliania Perkiewicza powstały w roku 1886. Z małej fabryki produkującej rocznie ponad milion sztuk cegły, z czasem przekształciły się w prężny zakład, który  w roku 1904 osiągnął produkcję 16 mln sztuk. Cegielnia zatrudniała w okresie międzywojennym aż 250 osób. Pochodząca stąd ceramika – cegły, dachówki, licówki, rurki drenażowe, kafle – cieszyła się dużym zainteresowaniem i zastosowaniem nie tylko w prowincji poznańskiej, ale w Europie. Zaopatrywała między innymi w materiały budowlane Twierdzę Poznań. Sygnatury tej cegielni „M. Perkiewicz” można znaleźć na Forcie V a oraz VIII a.
Drugą, działającą równolegle w najbliższej okolicy, była cegielnia Bogdana Nenemana. 
Produkcja materiałów budowlanych na Pożegowie, trwała nieprzerwanie również w czasie okupacji. Po II wojnie światowej, w wyniku nacjonalizacji przemysłu obie cegielnie zostały upaństwowione i zmieniły nazwę na Zakłady Ceramiki Budowlanej, które prowadziły działalność produkcyjną aż do początku lat 90. ubiegłego stulecia.

fragm. artykułu Joanny Nowaczyk, całość TUTAJ

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.