Rzeźbili w glinie

Turniej jest organizowany przez Mosińskie Stowarzyszenie Kulturalno-Oświatowe (prezes Małgorzata Witt) oraz Mosiński Ośrodek Kultury.
Prace oceniało profesjonalne jury w nastepujących kategoriach wiekowych: „szkoły podstawowe”, „gimnazja”, „szkoły ponadgimnazjalne”, „dorośli”  i “opiekunowie”.
Tematem tegorocznego konkursu był kosmos. Materiałem rzeźbiarskim jak zawsze glina szamotowa. Konkurs nawiązuje do bogatej tradycji ceramicznej w Mosinie. Bogate pokłady iłów trzeciorzędowych w rejonie Góry Pożegowskiej były zapleczem surowcowym dla mosińskich cegielni. Dawny teren kopalni – to dzisiejsze Glinianki – urokliwe miejsce ze zbiornikami wodnymi z miejscem do kąpieli i wieżą widokową.glina-2

Turniej był doskonale zorganizowany – wyrazy uznania dla p. Małgorzaty Witt i p. Joanny Janeckiej-Rembowskiej oraz p. Marka Dudka – dyrektora MOK.
Powstało wiele interesujących prac. Można je obejrzeć w holu Mosińskiego Ośrodka Kultury (wejście od strony banku – parter).
Szkoda, że nie da się ich utrwalić i wkrótce ulegną zniszczeniu. Mosiński Ośrodek Kultury nie ma bowiem pieca do wypalania gliny. Zabiega o środki zewnętrzne na jego zakup.


Z historii Mosiny…

Zakłady Ceramiczne Maksymiliania Perkiewicza powstały w roku 1886. Z małej fabryki produkującej rocznie ponad milion sztuk cegły, z czasem przekształciły się w prężny zakład, który  w roku 1904 osiągnął produkcję 16 mln sztuk. Cegielnia zatrudniała w okresie międzywojennym aż 250 osób. Pochodząca stąd ceramika – cegły, dachówki, licówki, rurki drenażowe, kafle – cieszyła się dużym zainteresowaniem i zastosowaniem nie tylko w prowincji poznańskiej, ale w Europie. Zaopatrywała między innymi w materiały budowlane Twierdzę Poznań. Sygnatury tej cegielni „M. Perkiewicz” można znaleźć na Forcie V a oraz VIII a.
Drugą, działającą równolegle w najbliższej okolicy, była cegielnia Bogdana Nenemana. 
Produkcja materiałów budowlanych na Pożegowie, trwała nieprzerwanie również w czasie okupacji. Po II wojnie światowej, w wyniku nacjonalizacji przemysłu obie cegielnie zostały upaństwowione i zmieniły nazwę na Zakłady Ceramiki Budowlanej, które prowadziły działalność produkcyjną aż do początku lat 90. ubiegłego stulecia.

fragm. artykułu Joanny Nowaczyk, całość TUTAJ

 

0 Comments

No Comment.